การเขียนโปรแกรมเพื่อแก้ปัญหานั้น ไม่จำเป็นต้องใช้กับสถานการณ์ที่ซับซ้อนเสมอไป แต่ยังสามารถเขียนโปรแกรมเพื่อแก้ไขปัญหาในชีวิตประจำวันได้ เช่น นักเรียนอาจเขียนโปรแกรมเพื่อประมวลผลการฝากเงินออมทรัพย์ประจำวันของนักเรียน แทนที่จะต้องจดลงบนกระดาษ นักเรียนสามารถกลั่นกรองแนวคิดของตนเอง ออกแบบขั้นตอนวิธี และเขียนโปรแกรมเพื่อช่วยประมวลผล
ภาษาโปรแกรม
ภาษาโปรแกรม คือภาษาประดิษฐ์ชนิดหนึ่งที่มีวิวัฒนาการมาอย่างยาวนาน ออกแบบขึ้นมาเพื่อสื่อสารชุดคำสั่งแก่เครื่องจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่งคอมพิวเตอร์ โดยภาษาโปรแกรมสามารถควบคุมคอมพิวเตอร์ด้วย ภาษาเครื่องที่ประกอบด้วยเลข 0 และ 1
ในยุคเริ่มต้นภาษาโปรแกรมเป็นอุปสรรคต่อการเขียนโปรแกรมเป็นอย่างมาก จนมาถึงปัจจุบันภาษาโปรแกรมมีความคล้ายคลึงกับภาษาอังกฤษ ทำให้การเขียนโปรแกรมง่ายมากขึ้น แต่เนื่องจากคอมพิวเตอร์ยังคงต้องทำงานตามคำสั่งภาษาเครื่อง เมื่อเราเขียนโปรแกรมแล้ว จึงต้องมีการแปลให้เป็นภาษาเครื่องก่อน
ตัวแปลภาษา
ตัวแปลภาษาทำหน้าที่เป็น "ล่าม" เพื่อเปลี่ยนภาษาระดับสูงให้เป็นภาษาที่คอมพิวเตอร์เข้าใจ แบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลัก ดังนี้:
อินเตอร์พรีเตอร์ (Interpreter)
ใช้หลักการแปลพร้อมกับทำงานตามคำสั่ง ทีละบรรทัด ตลอดทั้งโปรแกรม ทำให้การแก้ไขโปรแกรมทำได้ง่ายและรวดเร็ว
คอมไพเลอร์ (Compiler)
ใช้วิธี แปลคำสั่งทั้งโปรแกรม ให้ถูกต้องก่อน จึงจะได้ผลลัพธ์ของโปรแกรม (Object Code) มักจะทำงานได้รวดเร็วเมื่อแปลเสร็จแล้ว
ปัจจุบันยังมีภาษาอีกกลุ่มหนึ่งที่ไม่ได้ใช้ในการสั่งงานคอมพิวเตอร์โดยตรง แต่ใช้ในการกำหนดรูปแบบการแสดงผล หรือรูปแบบการจัดเก็บข้อมูล เพื่อให้เป็นมาตรฐานให้ใช้งานร่วมกันได้ เช่น HTML และ XML
🚀 กิจกรรมท้าทาย
ให้นักเรียนสืบค้นภาษาโปรแกรมที่ตนเองสนใจ 1 ภาษา และนำเสนอให้เพื่อนๆ ในห้องเรียนได้รู้จัก พร้อมระบุว่าเป็นตัวแปลภาษาประเภทใด